Niech Biała Gwiazda zmiecie Miedź aby komplet punktów mieć!
W piątkowy, rześki wieczór zawodnicy Białej Gwiazdy – po tygodniu przerwy wymuszonej okolicznościami pozaboiskowymi – znów w świeżych trykotach wybiegną na murawę przy Reymonta.
Trybuny będą patrzeć uważnie. Bardzo uważnie. Data tego meczu wcale nie jest przypadkowa. Nie będę powtarzał komunałów o „piątku trzynastego” – to na pewno padnie z ust niejednego spikera i komentatora.
Niech Biała Gwiazda zmiecie Miedź aby komplet punktów mieć!
To życzenie krąży dziś między sektorami, w rozmowach przy stadionowych budkach, przy radiach tranzystorowych i przed telewizorami.
Kto spośród Wiślaków się wyróżni, a kto zasłuży na solidną burę?
Czujne oko kibica szybko wyłowi nazwisko na plecach trykotu – a laurka albo solidna krytyka będą gotowe jeszcze przed końcowym gwizdkiem.
Warto przypomnieć, że 13 marca 1960 roku gracze White Sox wystąpili w rewolucyjnych strojach – po raz pierwszy na plecach zawodników pojawiły się ich nazwiska.
Była to pierwsza drużyna baseballowa, która w ten sposób „podpisała” swoich sportowców.
Historia zapamiętała też pierwszą wpadkę. Na koszulce Teda Kluszewskiego (nr 8) widniał napis „KLUSZEWXI” a litera „Z” została naszyta odwrotnie.
Istna komedia pomyłek – i dowód, że nawet w wielkim sporcie ktoś czasem pomyli się srodze.
Oby jednak Biała Gwiazda nie poszła śladem tej komedii.
Obyśmy znów nie oglądali nerwowego rozgrywania akcji od obrońców.
Niech White Star idzie raczej śladem White Sox – odważnie, bez ceregieli. Długie, mocne wyp…rowadzenie i piłka niech sunie w powietrzu jak najdłużej! Daleko od naszej bramki.
Bo naprawdę lepiej, żeby futbolówka poleciała na Rzeczną albo aż pod Jaxy Gryfity, niż żeby po raz kolejny zatrzepotała w naszej siatce.
